14-07-09

Even voorstellen

Beste lezer, toevallige passant, hartelijk dank dat u in de wildgroei in blogland even de tijd neemt om mijn eerste schrijfsel erop na te lezen.

Voorlopig is het plan om hier regelmatig over drie onderwerpen te schrijven:

1.       Rubriek Kleine Man: mijn zoontje, dat ik hier gemakshalve en om zijn persoonlijke levenssfeer te beschermen, Kleine Man zal noemen. Zoals zoveel jonge moeders zou ik iedereen constant lastigvallen met hoe prachtig, flink, slim en verterend mijn Kleine Man is, maar ik heb al gemerkt dat dergelijke lofrede op een klein minimensje anderen nogal snel de keel gaat uithangen. Maar waar het hart van vol is, loopt de mond van over; vandaar dat ik mijn enthousiasme over mijn prachtig, flink, slim en verterend ventje – had ik dat al gezegd? – een uitlaatklep geef tegen wildvreemde internetgebruikers.

2.       Rubriek Werk: om het niet té saai te maken – want laat ons eerlijk zijn: een baasje van vijf maanden behaalt nog geen voetbaltrofeeën, wint nog geen spellingsvoordrachten en speelt geen trompet – zal ik u tegelijk deelgenoot maken van mijn professionele activiteiten. Ik ben freelance vertaler en werk in een klein hoekje in onze woonkamer. Van zelfstandigen wordt verteld dat ze profiteren van het systeem, belastingen ontduiken, rondrijden in peperdure karren (die ze te pas en te onpas in de prak rijden) en wonen in kastelen. Wel, ik betaal me net als u keurig blauw aan meneer de fiscus, rijd rond in een Mégane (waarmee ik uiterst voorzichtig ben, aangezien we een peperdure omniumverzekering hebben) en woon in een piepklein huisje. Toegegeven: we hebben een poetsvrouw, maar die “krijgen” we gratis dankzij de dienstencheques die het geschenkje waren van de sociale verzekeringskas voor bevallen zelfstandigen.

3.       Rubriek Werk & Privé: ten slotte zal ik in rubriek 3 verslag uitbrengen van mijn dappere pogingen om werk en privé te combineren. Iedere zichzelf respecterende vrouw worstelt tegenwoordig met dat gegeven en daarop vorm ik geen uitzondering. Let wel: het is niet mijn bedoeling om tips te geven of anderen te helpen. Lieve God, ik slaag er niet eens in om mijn eigen zaakjes op orde te krijgen. Ik ben nog maar net twaalf keer op een half uur tijd naar Kleine Man zijn kamertje gelopen om het verloren gegane , weggegooide, verstopte tutje terug te vinden en in die tijd heb ik welgeteld een halve zin vertaald. Ik bedoel maar…

17:31 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.