20-07-09

De onthaalmoeder

In de rubriek Kleine Man en Werk: de crèche.

Ik vermeldde al eens dat Kleine Man naar de onthaalmoeder gaat. Aanvankelijk wilden we hem naar de kindercrèche hier in de buurt doen. Daar waren echter twee problemen: ten eerste moet je tegenwoordig blijkbaar al drie jaar voor je dénkt dat je in de nabije toekomst misschien wel aan kinderen zou willen beginnen, je toekomstige nageslacht inschrijven. Aangezien wij “maar” een jaar van tevoren onze aanvraag hebben ingediend, wachten we nog steeds op een gunstig antwoord. Tweede probleem is dat je je kind in onze provincie blijkbaar niet naar de crèche van je keuze kunt sturen. Nee, de dienst kinderopvang is gecentraliseerd, dus je dient je aanvraag in en iemand van de dienst deelt je dan in bij een crèche als er zich een plaatsje aandient. Je mag wel drie voorkeuren opgeven.

Toen we in maart te horen kregen dat er voorlopig in geen van de drie crèches plaats is voor onze Kleine Man, moest ik dus halsoverkop op zoek naar een alternatief. Op de site van Kind & Gezin begon ik de onthaalmoeders in onze gemeente lukraak en op goed geluk op te bellen. Niet dat dat zo veel tijd in beslag nam, want het waren er maar twee. En het geluk stond aan onze kant: bij een onthaalmoeder op pakweg 60 meter van onze voordeur bleek toevallig net een plaatsje te zijn vrijgekomen. Wij (mama, Grote Man en Kleine Man) op bezoek bij de vrouw in kwestie, om kennis te maken, onze opvoedingstechnieken en verwachtingen met elkaar te bespreken en te kijken of het klikte. Ik zet mijn nageslacht immers liever niet bij eender wie af, hoe dichtbij ook. Gelukkig bleken we er dezelfde opvattingen op na te houden en na rijp beraad, zowel aan haar kant als de onze, werd afgesproken om Kleine Man te brengen zodra hij drie maanden oud was. Oorspronkelijk wilden we hem pas vanaf een maand of 6 uit handen geven, maar op aanraden van de onthaalmoeder ging hij vanaf drie maanden. Haar redenering: op drie maanden maakt een baby er nog geen problemen van om door zijn moeder “achtergelaten” te worden, op zes maanden zou zo’n kindje wel al eens een circus kunnen maken. Daar zat wat in, vonden we. Dus gaat Kleine Man nu al een maand of twee naar de opvang. Hij heeft er het gezelschap van een baby’tje dat twee weken ouder is dan hij, en van drie “groten” (tussen 1,5 en 2 jaar). Allemaal jongens. Een drukke boel dus. Maar Kleine Man is er graag en dan is mama ook tevreden. Telkens wanneer de onthaalmoeder ’s morgens de voordeur opendoet, begint Kleine Man te lachen en God weet dat onze Kleine Knorpot zich niet zomaar tot een glimlach laat verleiden. Bovendien zorgen de grote mannen ook voor onze Kleine Man. Vrijdag nog zat ik met een speelgoedje van Kleine Man te prullen terwijl ik nog een babbeltje met de onthaalmoeder deed. Eén van de groten hobbelde op mij af, nam het speelgoedje uit mijn handen en gaf het terug aan Kleine Man, met een beschuldigende blik in mijn richting, alsof hij wilde zeggen: da’s voor Kleine Man, niet voor jou.

We hebben dus besloten om Kleine Man bij de onthaalmoeder te laten en niet naar de crèche te sturen. Waarom zouden we ook?

09:43 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hey Ik wens je nog een fijne maandag.

Gepost door: Martin | 20-07-09

De commentaren zijn gesloten.