29-07-09

Jaloezie

Vandaag in de rubriek Kleine Man: een kleine variatie namens Kleine Kat.
Ik zal u eerst een korte voorgeschiedenis schetsen: 2,5 jaar geleden haalden wij Kat in huis. Een klein, pekzwart dotje dat geboren was op een West-Vlaamse boerderij en dus veroordeeld was tot eten wat de pot schaft (id est muizen als er muizen rondlopen). Grote Man en ik hadden net twee andere poesjes moeten laten inslapen omdat ze een uiterst agressieve vorm van schimmel hadden die maar niet onder controle raakte en intussen ook ons en Hond had aangestoken. Op een koude kerstavond bracht mijn vader dus Kat voor ons mee. Hij - zo bleek, want dat was in die dikke pels niet echt duidelijk te zien - kon het meteen goed vinden met Hond en ook met nieuwe Hond, nadat de vorige jammer genoeg was ingeslapen.
Toen ik zwanger was, had ik zo veel last en werd ik algauw zo'n slagschip, dat ik niet veel meer deed dan op de zetel zitten/hangen/liggen. En zoals iedereen weet, is op warme, zachte plekjes zitten/hangen/liggen nu net de specialiteit van katten. In die negen maanden van wat ik het pre-Kleine Man-tijdperk noem, had ik dus een trouwe kameraad. U raadt het al: Kat was helemaal niet opgezet toen Kleine Man hier plots binnenkwam en zijn rust en relatie met het vrouwtje verstoorde.
Aanvankelijk uitte zijn protest zich in miauwen en me negeren. Toen hij merkte dat dit allemaal niets veranderde aan het feit dat Kleine Man hier was en zou blijven, schakelde hij in zijn protest een standje hoger: plassen op de zetel en in de hondenmand. Liefste lezers, ik kan het u verzekeren: kattenpis is gene kattenpis! Hoe je ook poetst en veegt, het blijft stinken. Telkens wanneer we in de zetel ploften, kwam die snerpende geur weer vrij.
Op aanraden van de dierenarts hebben we ons nu een verstuiver voor in het stopcontact aangeschaft. Die verspreidt feromonen in de lucht die katten een gelukzalig en rustig gevoel zouden moeten geven. Aangezien het ding nog maar sinds gisteren in het stopcontact zit, kan ik nog geen definitieve resultaten meedelen, maar Kat ligt toch al een tijdje heerlijk te genieten op de rugleuning van de zetel, zonder zijn onwelriekende sporen na te laten op andere plaatsen dan de kattenbak. Ik hoop nu uit de grond van mijn hart dat dit - in combinatie met wat extra TLC van 't vrouwtje - ons kattenpisprobleem definitief oplost.

08:18 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

en is het opgelost ???
ons konijn heeft dat gedaan toen Chap kwam eraan kwam, was jaloers..

Gepost door: Viv | 12-08-09

De commentaren zijn gesloten.