06-08-09

Entertainment

Kleine Man lijkt uiterlijk ontzettend hard op Grote Man. Iedereen die hem ziet, zegt: "precies zijn vader hé?". Dat houdt in dat ik nooit opmerkingen krijg à la "hij is van de melkboer/postbode, zeker?". Wie mij wil terugvinden in Kleine Man, moet goed op de details letten: zijn lange tenen, zijn grote oren, zijn kromgroeiend teennageltje aan zijn tweede teen,... Straf eigenlijk; mama ziet negen maanden af, moet zich daarna nog door een 21 uur durende bevalling worstelen voor Kleine Man er ein-de-lijk wil uitkomen, en dan lijkt die kleine opdonder als twee druppels water op zijn papa, terwijl iedereen weet hoe bescheiden (doch essentieel) diens bijdrage aan het hele plaatje is geweest.
Maar stilaan wordt duidelijk dat hij qua karakter toch ook een flink deel van mij heeft geërfd. Ik heb altijd al lachend gezegd: hij mag uiterlijk zoveel hij wil op zijn papa lijken, als hij mijn prachtkarakterje maar heeft. Jammer genoeg is het deel dat hij van mij heeft, niet altijd even amusant. Het zit zo: Kleine Man moet geëntertaind worden. Net zoals ik me vroeger nooit op mijn eentje kon bezighouden en altijd vriendinnetjes nodig had om plezier te maken, heeft Kleine Man ook altijd iemand nodig om zich te vermaken. Dat werd gisteren bij de onthaalmoeder pijnlijk duidelijk.
Uitzonderlijkerwijs was hij helemaal alleen bij de onthaalmoeder. Om de een of andere reden waren de andere 4 kindjes er niet. Ik grapte 's morgens nog dat hij de onthaalmoeder helemaal voor zich alleen had en het dus eens goed kon uithangen. Blijkbaar gehoorzaamt hij al heel goed, want dat is precies wat hij gedaan heeft. Hij miste overduidelijk de animatie van de andere kindjes en heeft zowat de hele voormiddag gebruld, getierd en het varken uitgehangen op zijn eigen typische babymanier. Toen ik hem 's middags kwam ophalen, tuutten de onthaalmoeder haar oren er nog van.
Vandaag was alvast één van de andere kindjes op het appèl om mijn kleine zeurpietje te entertainen en hij was naar 't schijnt terug zijn eigen vrolijke, brave zelve. Een engeltje. Braaf eten, braaf spelen, braaf slapen en braaf zitten rondkijken naar de beweging om zich heen.
Dat belooft alvast voor de toekomst. Als ik terugdenk aan hoe ik vroeger was, met mijn "ik vervéééééél mij, ik weet niet wat doeehooeeeen", dan bedenk ik dat ik in mijn eentje verantwoordelijk ben voor 65% van mijn eigen moeder haar intussen grotendeels grijze haren. Dan maar snel een broertje of zusje voor Kleine Man bestellen? Or maybe not (yet)...

16:50 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hij heeft ook wel wat van u hoor: zelfs ik zie dat!

Gepost door: Lena | 14-08-09

een zussie voor kleine man? Hmm, dat zou ik nog graag zien: zo'n klein vrouwelijk opdondertje erbij! Jeuj! Dan kan je haar roze strikken in het haar doen en babyschoentjes met hakjes kopen... (Brrrr, de gruwel, de gruwel...:-)

Gepost door: Lena | 15-08-09

De commentaren zijn gesloten.