17-08-09

Maandag...

Vandaag belooft een traditionele, typische maandag te worden. We zijn nog maar halfweg en de dag hangt al stevig mijn voeten uit.
Het begon al deze ochtend toen ik op een onchristelijk uur abrupt uit mijn dromen werd weggerukt door een wekker namens Kleine Man. Meneer was zijn tutje kwijt en vond trouwens dat de nacht al lang genoeg had geduurd. Aangezien ik geen zin had om in het donker op mijn knieën de vloer af te zoeken naar het weggeslingerde tutje, nam ik het reserve-exemplaar dat sinds de laatste nachtelijke zoektocht veiligheidshalve op Kleine Man zijn ladekastje ligt en propte dat in zijn mondje, waarna ik nog een kwartiertje mijn bed in duikelde. Ik had hoegenaamd geen zin om de dag te beginnen, en al zeker niet met het vooruitzicht van de goedgevulde agenda die vol ongeduld op mijn enthousiasme lag te wachten.
Daar het universum helaas geen oren heeft naar mijn verzuchtingen en tegenzin, rolde ik even later dan toch mijn bed weer uit om aan mijn dagtaak te beginnen. Kleine Man klaarmaken, zorgen dat Grote Man tijdig naar zijn werk vertrok, Kat eten geven en met Hond gaan wandelen, enfin: u kent het wel.
En dan was het "werken" geblazen. Werken waarvoor ik betaald word, bedoel ik dan. Tegen de middag bedacht ik dat ik nog snel naar de dierenwinkel moest fietsen voor eten voor Hond, want anders zou dat beestje vanaf morgen moeten verhongeren. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna nog raprap een tussenstop bij de Zeeman, want Kleine Man is uit maatje 68 gegroeid en desperately in need for grotere kleertjes. Natúúrlijk geen body'tjes gevonden in maatje 74. Typisch. Mijn humeur daalde nog verder naar het vriespunt. Maar ik had een schitterend idee om toch een zonnestraaltje in mijn typische maandag te brengen: de lingeriewinkel had vorige vrijdag gebeld dat mijn bestelling binnen was, en nieuw ondergoed doet een vrouw altijd plezier, of niet (zelfs al moet ze het zelf kopen)? Tot ik voor de lingeriewinkel stond en op het keurig geschreven papiertje aan de deur kon lezen dat ze vakantie hebben. Humeur maakte opnieuw een diepe duik.
O ja, ik moest nog naar de bakker want het brood was op. Alweer een omwegje. Mijn gewone bakker was dicht. De bakker aan de overkant ook. De derde bakker in de buurt had enkel nog wit brood en dat wil ik niet. Conclusie: morgenvroeg een kwartiertje vroeger opstaan en vers gebakken, zo donker mogelijk brood met zoveel mogelijk granen kopen.
Nu ben ik terug thuis en binnen een half uurtje moet/mag ik Kleine Man weer gaan ophalen bij de onthaalmoeder.
Dat was mijn maandag tot nu toe. En die van u?

12:37 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Collectief te weinig geslapen en als gevolg daarvan geworstel met (in de juiste volgorde) mezelf, man, dochter en teksten. Ik voel met je mee!

Gepost door: Marleen | 17-08-09

Geeuwtjes, ocharm... Maar gij arme drommel. Pff, 't was ook nogal vroeg vanmorgen en 't deed ook pijn. Als dat een troost kan zijn, eentje op rijm dan nog!:-)

Gepost door: Lena | 17-08-09

De commentaren zijn gesloten.