19-08-09

Jèch!

Gisteren had ik het al over aankleeddrama's. Vandaag gaan we verder in dezelfde onheilssfeer. Echte drama's dit keer: onze poetsvrouw is al twee weken ziek. En laat ik nu net een bloedhekel hebben aan poetsen en bijbehorende werkzaamheden. Maar als je je met een kompas een weg moet banen door het stof in de woonkamer, dan is het tijd om de stofzuiger en dweil boven te halen. Geen ontkomen aan. Of als Grote Man op een bloedhete dag een hemd met lange mouwen moet aantrekken omdat alle andere hemden in de strijkmand liggen, dan is het tijd om het strijkijzer van onder dat nog niet opgezogen stof te halen. Dus begon mama deze morgen haar dag met het doorploegen van de berg strijk. Want ik heb dan misschien wel een hekel aan strijken, de was doe ik wel graag. Vooral omdat de was- en droogmachine het grootste deel van dat werk voor hun rekening nemen natuurlijk.
Met mijn favoriete huishoudmuziek op een voor de buren net niet storend volume kweelde ik strijkend alle grootste - en soms gênante - hits mee. Dat is de enige manier waarop ik na de eerste zakdoek niet al meteen de verfrommelde handdoek in de ring gooi. Moedig ploeterde ik de hele mand strijk door, tot ik de bodem had bereikt en alles weer keurig en toonbaar was. Ik borg het strijkijzer op, zette de strijkplank weer op zijn plaats, legde en hing alles in de kast en... vond tussen de manden nog twee vergeten broeken terug die zich hadden verstopt. Aangezien ik dolblij was toen ik wat ik dacht wat de laatste handdoek was, had gestreken, heb ik die twee resterende items toch maar opzij geschoven. Dat kan morgen ook nog. Of overmorgen. 

10:22 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hi vriendinnetje ben altijd jaloers hoe jij kan schrijven.zelfs stijken hahaha

xxx

Gepost door: viv | 21-08-09

De commentaren zijn gesloten.