29-08-09

Grote Kleine Man

Ziezo, het ergste is voorbij. De eerste onthaalmoederloze dagen zitten erop. Nog twee te gaan en vanaf woensdag kan hij zich weer gaan uitleven bij de andere kindjes. Eerlijk gezegd: al bij al is het nog meegevallen. Dankzij Grote Man en Oma. Zoals gezegd mocht hij vrijdag op visite bij Oma. En wonder boven wonder heeft hij goed zijn manieren gehouden. Ik had er wat voor gevreesd, omdat hij de laatste tijd nogal vies kan kijken wanneer iemand die niet mama of papa is, nog maar naar hem wijst, en omdat hij al begint te janken als ik nog maar mijn rug draai. Maar hij was dus een waar engeltje. Braafjes gegeten, braafjes gespeeld en braafjes geslapen. Toen ik hem in de namiddag ging ophalen, lag hij zelfs rustig in zijn bedje, gewoon te kijken. Klaarwakker de omgeving in zich op te nemen. Ik grapte nog door te zeggen: "Dag Oma, tot volgende week, maandag tot vrijdag!", maar dat zag Oma precies toch niet zo goed zitten.

Kleine Man wordt trouwens meer en meer een Iets Grotere Man. Sinds kort heeft hij zijn laatste flesje 's avonds om elf uur niet meer nodig. Half zeven zijn badje, zeven uur zijn slaapwelflesje en meneer is vertrokken voor een tripje naar Dromenland tot de volgende ochtend.
Bovendien wil hij steeds meer dingen zelf doen. Als wij zitten te eten, begint hij te smakken en eist hij zijn deel op, in de vorm van een korstje brood of een stukje groente. Onlangs zette ik zijn flesje drinken voor hem op tafel en in een mum van tijd had hij zijn klauwtjes errond geslagen en ondernam hij verwoede pogingen om eraan te tutteren. Tevergeefs, al was het maar omdat het al leeg was. Toen ik niet snel genoeg zijn fruitpapje gaf, nam hij dan maar het heft - in dit geval het potje - in eigen handen, met alle gevolgen vandien. En nu wil hij dus ook zelf eten. Aangezien het geen werk is om hem te laten "helpen" als ik hem zijn groentepapje geef, omdat hij zijn handjes gewoon midden in die brij kletst tot alles vol hangt, krijgt hij nu zijn eigen privébordje. Ik geef hem eten uit een apart bordje dat ik buiten het bereik van zijn grijpgrage vingertjes houd, maar voor zijn neus krijgt hij dus wat kleine brokjes groenten en patatjes, waarin hij naar hartelust kan tekeergaan. Weliswaar met een "T-shirtslabbetje" aan (zo'n slabbetje met mouwen). En fier dat hij is. Als hij één grammetje eten ook daadwerkelijk in zijn mondje krijgt, zal het veel zijn, maar de grootse blik op zijn gezichtje als hij uit zijn eigen bordje mag eten, is onbetaalbaar!

IMG_2717

19:47 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Amai! Amai, Pepijn is nog helemaal zover niet hoor om zelf al te willen eten... Hij doet dat goed, je Kleine Man!

Gepost door: Vivache | 31-08-09

Net een reclamemannetje! Om op te vreten zeg! (Heeft hier wel ERG veel weg van Grote Man!:-))

Gepost door: Lena | 01-09-09

De commentaren zijn gesloten.