14-09-09

De Kleine Man en de Zee

Gisteren alweer een primeur in Kleine Man zijn jonge leventje: voor de eerste keer naar zee. Niet naar onze eigen strandzone, maar bij onze noorderburen. Vrienden van ons hebben daar dit najaar een caravan staan en die gelegenheid grijpen we dan ook graag aan om nog eens bij te praten, wat uit te waaien en onze baasjes samen te laten "spelen". Aangezien beide Kleine Mannen qua leeftijd maar 5 weken schelen, moet u dat "spelen" natuurlijk niet al te letterlijk nemen; het is niet dat ze in het zand met schepje en emmertje samen een prachtkasteel aan het bouwen waren, maar ze zaten elkaar toch voortdurend te beloeren vanuit hun respectievelijke buggy. Echt gemakkelijk was dat echter niet voor onze Kleine Man, want het kleintje van onze vrienden was wegens wat ziekjes zo dik ingeduffeld dat het helemaal verscholen was onder zijn dekentje en jasje. Enkel zijn neusje was te zien onder zijn grote kap.

Maar goed. Nadat we Kleine Man zijn halve spullenberg in de auto hadden gestouwd en ter plaatse weer hadden uitgeladen, maakten we eerst een wandeling langs het strand. Gelukkig dat hij goed zat vastgesnoerd in zijn buggy, anders was hij zeker weggewaaid. Maar zoals u op de foto kunt zien, scheen er een stralende zon:

Einar aan zee

Na de patatjes 's middags werden beide zeurpietjes na heel wat gedoe elk in hun eigen reisbedje geplaceerd voor een middagdutje. Ik kan u verzekeren: een reisbed opstellen in een kleine caravan is geen kinderspel! Iedereen weet dat caravans nu niet bepaald zijn ontworpen om in te salondansen en beide papa's vloekten en zweetten dus heel wat af en manoeuvreerden dat rotding doorheen de caravan, tot het eindelijk veilig en wel stond opgesteld. Toen vond Kleine Man de tijd blijkbaar gekomen om mama even op de zenuwen te werken en hij weigerde pertinent om zijn oogjes dicht te doen. Hij viel om van de slaap, zat voortdurend in zijn oogjes te wrijven, maar telkens wanneer ik mijn hoofd wegtrok van boven zijn bedje, ging zijn keeltje weer open. Uiteindelijk hebben we gewoon de deur van de caravan dichtgetrokken, en geen drie minuten later waren beide lastpakken diep in slaap en konden wij genieten van ons middagmaal in open lucht, weliswaar met een dikke jas aan en kap op. We voelden ons bijna op vakantie. Dat beetje regen kon de pret niet drukken, hoewel we toch wel vier keer van buiten weer verhuisden naar de voortent en terug.

In de namiddag gingen we gezellig - helemaal in de sfeer van het herfstweer - nog een warme chocomelk drinken met tonnen slagroom, en toen werd het jammer genoeg weer tijd om huiswaarts te rijden, om Kleine Man toch op zijn vast uur in zijn bedje te krijgen. De zeelucht had hem blijkbaar goed gedaan, want hij viel als een blok in slaap en werd deze morgen pas om 7 uur weer wakker. Meer van dat dus!

12:49 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Leuke uitstap! Wat een leuke uitstap!

Gepost door: Vivache | 14-09-09

De commentaren zijn gesloten.