23-11-09

Prutske

Kleine Man krijgt er binnen een paar maanden dus een broertje of zusje bij. Snel? Misschien wel, maar wij hebben het met Kleine Man zo naar onze zin, dat we vonden dat er nog wel eentje bij kan. Het feit dat ons ventje een gemakkelijk kind is, speelt daar natuurlijk ook een rol in. Hij eet alles zonder enig probleem, slaapt goed, is zelden of nooit ziek en is meestal in een goed humeur. En kindjes die qua leeftijd niet zo heel erg verschillen, lijkt ons ook wel leuk.

Het enige waar ik wat mee inzit, is hoe ik dat allemaal ga klaarspelen met twee kleine kindjes. Maar waarom zou ik me daar nu al zorgen over maken? Dat zal zich vanzelf wel uitwijzen eens het zover is. Van onze onthaalmoeder kregen we als cadeautje al haar tweelingbuggy. Niet het allernieuwste model, maar goed genoeg en zo sparen we toch al heel wat geld uit. We hebben ook al een stapelbed, waarnaar Kleine Man verhuist wanneer Prutske zich aankondigt. Zo hoeven we geen tweede babybedje aan te schaffen; enkel een afsluitrekje voor het grotejongensbed. 

Ze zeggen altijd dat je buik bij een tweede zwangerschap sneller dik wordt. Dat is - bij mij in ieder geval - zeker van toepassing. Ik pas nu al niet meer in mijn gewone broeken en kan mijn buik al nauwelijks meer verborgen houden. Of ik moest tenten gaan dragen en dat heb ik niet in mijn kast.
De tweede keer ben ik er wel een stuk geruster in. Ik maak me geen zorgen bij ieder krampje of gek gevoel of net gebrek aan krampjes of gekke gewaarwordingen. Maar toch was ik blij toen we de eerste keer op controle gingen en op het schermpje ons minuscule Prutske al zagen bewegen. Ik ben vast besloten om er deze keer meer van te genieten dan bij Kleine Man. Voorlopig voel ik me ook veel beter dan de eerste keer. Toen heb ik negen ellendige maanden gehad. Nu heb ik wel wat last van misselijkheid (de hele dag door, behalve 's morgens - begrijpe wie kan), maar daar blijft het bij.

En zo beginnen we er weer aan. Een dikker wordende buik, drie keer per nacht naar het toilet moeten (nu al ja), onverklaarbare huilbuien, waanzinnige vreetbuien (de ene keer zou ik een moord doen voor bitterballen, de andere keer voor een gezond slaatje) en gekke dromen. Ideeën uitdenken voor een geboortekaartje, sleutelen aan een geboortelijst, namen bedenken waar we allebei mee kunnen leven (dat zal wel weer het grootste probleem worden; bij Kleine Man heeft het tot op het einde geduurd voor we definitief een beslissing hadden genomen), en ga zo maar door. 't Wordt weer een spannende tijd... 

 

10:07 Gepost door Hector en Fonzie in Nummer 2 | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hmmm.... Ik denk dat ik al weet wat ik (deze keer toch echt wel, en dus (nog) niet voor de oudste Kleine Man) mama en papa cadeau moet doen, als het kleintje nu al de bijnaam "Prutske" heeft...:-)

Gepost door: Lena | 23-11-09

De commentaren zijn gesloten.