27-11-09

De gynaecoloog

Mijn gynaecoloog is hoogzwanger. Nog een week of 7 en dan mag ze zelf het beste van zichzelf gaan geven om er een kind uit te ploppen. Dat beantwoordt meteen een vraag waarmee mijn curieze ik al sinds vorig jaar zit: hoe oud is mijn gynaecoloog eigenlijk? Het mens is zo van het type dat je er totaal geen leeftijd op kunt plakken. Voor mijn part kon ze 28 zijn. Of 41. Ze ziet er tamelijk jong uit, maar als je eens goed kijkt, merk je hier en daar al een grijs haar op. Nu weet ik dat het haar derde spruit is, dus ik situeer haar ergens tussen de 30 en de 40. Goed, dat is een ruime marge, maar ik vind het gewoon geruststellend nu ik weet dat ze een ervaringsdeskundige is en geen pas afgestudeerde beginneling die enkel over kennis uit de studieboeken beschikt.

Minder leuk is dat ze binnenkort dus drie maanden niet beschikbaar zal zijn en dat we bij haar collega moeten gaan. Niks tegen haar collega persoonlijk. Zij heeft mijn vorige bevalling ook gedaan. Of toch de laatste vijf minuten ervan (het naaien). Het probleem is enkel dat het mens al-tijd te laat is. Vorig jaar, met Kleine Man, moesten we ook eens bij haar omdat mijn gyn op vakantie was. Twee uur hebben we in de wachtzaal gezeten. Toen het dan ein-de-lijk onze beurt was, werd ze plots weggeroepen. Ik weet wel dat een bevalling geen rekening houdt met agenda's en afspraken, maar het was de manier waarop. Ze kreeg telefoon, zei "ik moet weg" en holde de kamer uit. Daar lag ik dan, met mijn buik vol gel. Grote Man en ik wisten zelfs niet of het de bedoeling was dat we bleven wachten of dat we mochten gaan. Ik veegde dus mijn buik maar schoon met een papiertje en we drentelden even rond in de onderzoekskamer. Veel interessants was daar echter niet te zien. U kent het wel: de obligate dwarsdoorsnede van een vrouwenbuik met uitneembaar foetusje. De stapel instrumenten die in een ander tijdperk kon worden aanzien als marteltuigen (en die dat in sommige gevallen ook zijn). En dan wat bussen gel en latex handschoenen. Als ik geweten had hoe het echotoestel marcheerde, hadden we daar misschien wat mee kunnen spelen en voor de grap eens kunnen kijken hoe Grote Man er vanbinnen uitziet, maar we durfden geen van beiden te experimenteren met dure apparatuur. Net toen we dan besloten om er toch maar tussenuit te muizen, kwam er een assistent binnen die vroeg of we nog vragen hadden. Gelukkig waren we dus niet aan het spelen met eendebekken en opgeblazen handschoenen.

De mevrouw aan de receptie vertelde ons nog dat onze vervangingsgynaecoloog de reputatie heeft van schepper van propvolle wachtzalen en dat we misschien moesten overwegen om een andere gyn te kiezen. Nu is het zo dat ik wel tevreden ben over mijn normale gyn en dat ik helemaal niemand anders wil. Een gynaecoloog is voor mij niet zoals een bakker, beenhouwer of schoenmaker: als de ene dicht is, gaan we wel even naar de andere. Gynaecologen houden zich bezig met onderdelen die ik nu eenmaal liever niet aan zomaar iedereen tentoonspreid. En dus probeer ik nu voor de komende maanden zo vroeg mogelijke afspraken vast te krijgen. Hoe later op de dag, hoe langer de vertraging, dus ik hoop als eerste patiënt van de dag de tijdverspilling zo veel mogelijk te beperken. En in het slechtste geval kan ik mijn uithoudingsvermogen en geduld wat oefenen. Dat komt bij een bevalling altijd van pas...

08:42 Gepost door Hector en Fonzie in Zwangerschap | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Lijkt de gyneacologe op onze huisdokter dan? Daar kun je ook geen leeftijd op plakken:-)

Gepost door: Lena | 27-11-09

De commentaren zijn gesloten.