30-11-09

Gedumpt

Zaterdag was ten huize Kleine Man een historische dag. Voor de allerallereerste keer in zijn leventje is Kleine Man buitenshuis gaan slapen. Anders geformuleerd: hij werd op een ander gedumpt terwijl mama en papa met vrienden de bloemetjes gingen buitenzetten. Nog anders geformuleerd: Kleine Man ging logeren bij oma omdat mama en papa met een bevriend koppel - dat zijn kindje ook bij argeloze vrijwilligers had gedeponeerd - naar een verjaardagsfeestje gingen.

Ik legde hem bij oma zelf nog in bed en even was het paniek. "Wat is dat hier? Waar ben ik? Je gaat me hier toch niet achterlaten???" Tegen de tijd dat ik terug in de keuken stond, was het weer stil en was Kleine Man vertrokken voor een voorbeeldige nachtrust. Zo kon ik met een gerust hart vertrekken.
Eerst gingen we gezellig samen op restaurant. Die vrienden van ons hebben een kindje dat 5 weken ouder is dan Kleine Man, en ook voor hen was het de eerste "kinderloze" uitstap. Waar de gesprekken aanvankelijk nog vooral over onze kroost gingen, gleden ze al snel af naar onze oude, vertrouwde thema's uit het pre-kinderen-tijdperk en waarvan het niveau niet bepaald voor publicatie vatbaar is. Even voelden we ons weer de studenten van vroeger, toen we elkaar leerden kennen. Dolle pret hadden we.

Daarna ging het richting verjaardagsfeestje. Eerst met de auto naar de plaats van het gebeuren, en de aankomst daar ging gepaard met verwondering alom over de parkeerhulp van de auto van onze vrienden. Die auto parkeerde gewoon zichzelf!!? We lachten ons een kriek met de Night Rider-allures van hun VW Touran.
Het feestje zelf miste wel wat sfeer en buiten elkaar en het feestvarken kenden we er niemand, maar dat neemt niet weg dat we als volleerde muurbloempjes in een hoekje ons eigen feestje bouwden. Tja, wat wil je, als je als jonge ouders voor de allereerste keer voor een avondje "bevrijd" bent van je ouderlijke plichten...

De volgende ochtend was zo mogelijk nóg heerlijker: uitslapen! Ook al een eeuwigheid geleden. Daarna nog een gezellig gezamenlijk ontbijt en toen zat onze uitspatting erop. Onze vrienden reden terug naar het verre West-Vlaanderen om hun nageslacht op te pikken en wij repten ons naar oma, tante K. en onze Kleine Man.
Hoe we ook genoten hadden van ons avondje en nachtje vrijheid, we waren ook dolblij om onze kleine spruit terug te zien. Het baasje had zich gelukkig van zijn beste kant laten zien bij oma en zich de hele tijd voorbeeldig gedragen. Ook een opluchting op zich.

Moraal van dit verhaal: zo een avondje stappen onder volwassenen deed enorm deugd, maar voor geen geld van de wereld zou ik mijn Kleine Man nog kunnen missen!

08:21 Gepost door Hector en Fonzie in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ook eens moeten plannen Dat zouden wij ook eens moeten doen... Het is er in die 9 maanden ook nog niet van gekomen...

Gepost door: Vivache | 30-11-09

De commentaren zijn gesloten.