12-12-09

Beestjes

Er zitten beestjes bij ons in huis. Geen vlooien godzijdank, eerder darmbeestjes. Zowel Kleine als Grote Man hebben er last van.
Bij Kleine Man kan ik het nauwelijks bijhouden, die vuile kleertjes. Hele verpakkingen natte doekjes heb ik er de voorbije dagen al doorgejaagd. Iedere dag moet ik body'tjes wassen. Dikke lagen kaka heb ik al van achter zijn oren en onder zijn oksels geschraapt. Gelukkig is hij niet echt ziek. Een beetje plattekes misschien en af en toe wat zeurderig, maar daar houdt het bij op. Als ik morgen nog altijd rondspetterende afvoerstoffen moet opkuisen, ga ik toch eens bij de dokter langs. 
Die tip van de glycerinesuppo's ken ik trouwens ook. Ik gebruikte ze toen Kleine Man door de overschakeling op vast voedsel niet goed naar het toilet (nu ja, pamper) kon. Werkt inderdaad bliksemsnel. Maar als ik hem er nu een zou geven, wil ik niet weten waar dat moet eindigen. Hij is namelijk niet verstopt, integendeel!
En nu is Grote Man ook geveld. Bij hem situeert het ongemak zich - voorlopig - nog in de maagstreek, waardoor hij in de andere richting boven de pot hangt. Ik weet niet hoe het met uw mannen is gesteld, lieve lezeressen, maar mijn exemplaar is van het type dat meteen doodziek is en kreunend en zielig in de zetel hangt. Onlangs was ik er met mijn moeder en de onthaalmoeder nog over bezig en ook daar hetzelfde liedje: je zit nog liever met een ziek kind dan met een zieke man.
De enige die springlevend is, ben ik, ondanks mijn Mexicaanse griepspuit. Ik voel me zelfs beter dan ik me de voorbije weken heb gevoeld. Tant mieux natuurlijk.
En nu maar hopen dat die beestjes hier snel weer weg zijn. En dat ze niet overzetten op Hond. Want dan doe ik de hele dag niets anders dan onwelriekende plassen opkuisen. Wie daar geen last van zijn maag van krijgt, verdient een medaille.

Tot slot nog een antwoord op jullie vragen. Wil er iemand een gokje wagen op het geslacht van ons Prutske? Het definitieve antwoord volgt binnen een paar weken, als we 100% zeker zijn. Ik ben immers nog maar 14 weken ver. Normaal te vroeg om al iets te kunnen zien, maar de gynaecoloog was toch vrij zeker.
En hoe we Prutske dan gaan noemen? Daar moet ik nog even over nadenken. Ik heb nog 6 maanden om een naam te bedenken (zowel de officiële als de blogvariant).

10:47 Gepost door Hector en Fonzie in Ziek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Als de gyn het zo vroeg al met vrij grote zekerheid kon zien, gok ik op een jongetje! Maar anderzijds, als de nieuwe blognaam zoveel denkwerk vereist, zal het eerder een meisje zijn. Hmmm. Moeilijk. Dan zet ik toch mijn geld in op een meisje!

Gepost door: Marleen | 12-12-09

Mannen en zo Hmmm ik denk dat zo'n gedrag onlosmakelijk met het mannelijk gen vasthangt. Ik heb hier ook zo ene. Wij zijn nog strijdvaardig, zelfs met koorts of barstende hoofdpijn (gisteren met al dat en een snotneus erbij 3 uur gestreken), de mannen liggen met een klein kuchje al onder de zoden...

Ivm een gok, ik wil enkel een gok wagen als ik je buik kan zien. :-D Ik heb een theorie die het merendeel van de tijd niet klopt, maar toch wil ik hem kost wat kost behouden... lol

Gepost door: Vivache | 12-12-09

De commentaren zijn gesloten.