14-01-10

Grootse projecten

Vandaag wilde ik me even bezighouden met een initiatie naaien. Ik loop al enige tijd met het idee rond dat ik eens "iets" wil naaien. Eerste nadeel: ik heb geen naaimachine. Mijn moeder gelukkig wel, dus mocht ik het hare wel lenen. Tweede nadeel: ik kan niet naaien. Ik moet telkens vragen hoe dat machien ook alweer werkt. Maar wie niet waagt, niet wint en oefening baart kunst en meer van die clichés, dus ik waagde het er toch op.
Wat heb je nodig om te naaien? Een naaimachine dus. Check. Stof. Ik wilde in al mijn onkunde geen dure stof verspillen, dus gebruikte ik wat oude lakens. Check dus. Naaikennis. Euh... (maar zie bovenstaande clichés).
Gisteren begon ik met een gevuld konijn. Een knuffelkonijn uit stof, geen konijn met pruimen in de pot welteverstaan. Zal ik u mijn beginnersfouten opnoemen? Ik naaide de achterkant er achterstevoren op, zodat de staart aan de binnenkant zat. En ik naaide te dicht bij de rand, zodat de helft van de naden weer openging. Maar voor de rest was ik best tevreden met mijn konijn.
Vanmorgen wilde ik een boodschappentas maken. Ook al van een oud beddenlaken. Behalve dat ik de linkerkant van de tas per ongeluk vastnaaide onder het handvat, lukte dit ook nog wel. Morgen probeer ik het nog eens, de minpuntjes van vandaag in gedachten houdend voor de Boodschappentas Versie 2.0.

IMG_3077IMG_3078

 

 

 

 

 

 

 

Maar ik ben niet de enige met grootse projecten. Kleine Man zit ook vol ondernemingsdrang. Vandaag en morgen is hij onverwachts thuis omdat de onthaalmoeder ziek is geworden en hij koos speciaal vandaag uit om te gaan kruipen. Jawel, HIJ KRUIPT! Enfin, niet helemaal. Hij doet aan poepschuiverij. Niet echt kruipen dus, maar het resultaat is hetzelfde: ik moet constant achter hem aan hollen en kan hem geen seconde uit het oog verliezen of hij schuift naar waar hij niet mag komen. De stopcontacten, slapende Hond in zijn mand, het snoer van de naaimachine en de staande lamp. Morgen toch maar eens naar de babywinkel om het huis eindelijk te babyproofen, want naast poepschuiven begint hij zich nu ook overal aan op te trekken. Ik denk dat hij zijn eerste verjaardag niet wil vieren als baby, maar als grote Kleine Man...

14:41 Gepost door Hector en Fonzie in Naaien | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Ooo! Proficiat Kleine Man! Driewerf hoera voor de poepschuiverij!

En amaai, indrukwekkend resultaat voor een naaionkundige. Gij kunt toch ook echt alles he!

Gepost door: Marleen | 14-01-10

Joepie! Proficiat Kleine Man, ook omdat je gisteren zo flink je boekje als EERSTE uit de speelgoedkoffer viste!:-)

Gepost door: Tante | 14-01-10

Grote Kleine Man ...en plots zijn ze heel wat minder baby!
Ik had dat hier ook, dat gevoel. Onze pruts zal nu wel nooit meer kruipen denk ik, nu hij het stappen heeft ontdekt. Maar hij trekt zich overal aan op en wil dan stappen.

Gepost door: Vivache | 14-01-10

De commentaren zijn gesloten.