23-02-10

Achmed the dead terrorist

Een tijdje geleden gingen we langs in het ziekenhuis voor een 3D-echo om alle onderdelen van ons Prutske eens van naderbij te onderzoeken. Nu ja, te làten onderzoeken natuurlijk. Meestal knik ik gewoon braafjes wanneer ze mij zeggen "dat het maagje er goed uitziet en de niertjes goed werken". Behalve het hartje (omdat dat klopt), het hoofdje (onmiskenbaar) en af en toe een occasioneel handje herken ik meestal niet veel.
Maar daar zijn de gynaecologen voor natuurlijk. En zo werd Prutske van kop tot teen goedgekeurd. Groeit goed, perfect op schema, alles ziet er tiptop uit. Maar oordeelt u vooral zelf:

22 weken

Doet dit u ook wat denken aan Achmed, the Dead Terrorist? Of The Terminator?

09:00 Gepost door Hector en Fonzie in Nummer 2 | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-02-10

Plakboel

Het is hier even stil geweest. Daar is een goede reden voor: ik had geen zin om iets te schrijven.

Maar nu zijn we er dus terug met een berichtje over eten. Iets waar Kleine Man nooit problemen mee heeft. Het kind eet als een varken. Nu hij één geworden is, vond ik het tijd om hem wat tafelmanieren bij te brengen. Niet meer met de handjes in het bordje rondspatteren, maar zoals de grote mensen beschaafd en welgemanierd eten met een vorkje/lepeltje. Ha!
Hij doet het, hoor. Beschaafd is een andere zaak. Als het ventje zou moeten overleven van wat er ook daadwerkelijk in zijn mond belandt, dan zou hij tamelijk snel verhongeren. Maar de intentie is er, hij snapt het concept en harkt vrolijk rond in zijn bordje. Nu de fijne uitvoering nog...

IMG_3196

Verder besloot ik hem dit weekend ook eens te laten kennismaken met de geneugten van het leven. Tot nu toe had hij altijd volkomen volgens de regeltjes gezonde boterhammetjes gekregen met boter, smeerkaas, platte kaas of kalkoenfilet en aanverwanten. Gisteren mocht hij eens proeven van een boterhammetje met choco. Om het toch een beetje pedagogisch verantwoord te houden, kreeg hij eerst een half boterhammetje met boter, en toen dat braafjes naar binnen was gewerkt, kreeg hij er een half met choco. Conclusie: je hoeft een kindje geen choco te leren eten...

IMG_3205

08:25 Gepost door Hector en Fonzie in Ontwikkeling | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-02-10

Feestbeest

U hebt van mij nog een verslagje tegoed van Kleine Man zijn eerste verjaardag.

Zoals iedere dag ging hij 's morgens naar de onthaalmoeder. Daar werd hij een eerste keer in de bloemetjes gezet, met (door mij gemaakte) taart, een kaarsje en een cadeautje. Het uitblazen van het kaarsje was een concept dat hij nog niet helemaal doorhad. Hij blies wel, hoor. Toen het kaarsje al uit was.

Na zijn middagslaapje gingen we even op bezoek bij oma, en voor de gelegenheid waren daar ook overoma en overopa. Terwijl wij taart aten, kreeg mijn Kleine Man een lekkere sandwich met rozijntjes. Een groot succes:

IMG_3153

Ik had één van zijn cadeautjes meegenomen, zodat hij dat bij Oma kon opendoen. Een lekker ouderwetse telefoon met rollende ogen en een rinkelende draaischijf. Ziet er uitermate simpel uit, maar is dat allerminst om nog te vinden in de winkel. Tegenwoordig heeft alles op zijn minst twee batterijen en meestal ook nog zwaailichten, een interactief scherm en een automatische modus. Wat is daar nu aan? Maar goed, een telefoon dus, die hij meteen eens uitprobeerde:

IMG_3155

Ik had ook Grote Man opgevorderd om na het werk snel naar huis te komen, zodat we zijn cadeautjes nog konden geven en hij er ook nog wat mee kon spelen voor hij te moe werd en in zijn bedje moest. En Grote Man, braaf als ie is, gehoorzaamde gedwee, zodat we nog ruim de tijd hadden voor een bescheiden verjaardagsfeestje. Hij kreeg een tractor met aanhangwagen, compleet met paard en boer, en het Kiekeboe-speeldorp van Fisher Price. Toegegeven, daar zit ook een batterij in. Maar die heb ik er al meteen uitgehaald want ik werd zot van dat irritante muziekje. Kleine Man amuseerde zich alvast rot met die poppetjes en blokjes met vrolijke gezichtjes!

IMG_3173

En wat is een verjaardag zonder een "taart" (in dit geval een stapel beertjespannenkoeken) met kaarsje? Alweer was het niet Kleine Man die de kaars uitblies. Dat deed ik maar snel, want hij zelf was al flink op weg om de kaars gewoon om te meppen. Ik zag al het inpakpapier al in rook opgaan...

IMG_3190

En zo is deze memorabele dag (voor ons toch) ook alweer voorbij. Mijn eerste zijn eerste verjaardag... Tsssssss, we worden oud...

14:25 Gepost door Hector en Fonzie in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-02-10

12 maanden Kleine Man

Een overzichtje van 12 maanden met onze Kleine Man:

1 maand2 maanden3 maanden4 maanden5 maanden6 maanden7 maanden8 maanden9 maanden10 maanden11 maanden12 maanden

12:07 Gepost door Hector en Fonzie in Foto's | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kleine Man presents...

Zichzelf, precies één jaar geleden...

IMG_1933

En vandaag (let ook op het vingertje waarmee hij duidelijk aangeeft hoe oud hij wordt)...

IMG_3127

 Inderdaad, mijn kleine spook is vandaag jarig. Volgens mij kan heel die verjaardagspoeha hem gestolen worden, want hij keek nogal geïrriteerd toen hij van alle kanten gefotografeerd werd. Hij was allang blij met zijn boterhammetje. Dat "lang zal hij léééééven" leidde hem alleen maar af. Let ook op zijn speciaal op maat gefabriceerde verjaardagsbavet!

Eén jaar al... tjongejonge... het is een huizenhoog cliché, maar het is vooral ook de waarheid: wat gaat het toch snel! Precies één jaar geleden lag ik op dit eigenste moment af te zien in het ziekenhuis. Puf puf en hop... nauwelijks 21 uur later was daar mijn klein ventje. Een plat, verrimpeld boeleke dat nauwelijks meer deed dan slapen, krijsen, vreten en pampers voldraaien. En zie hem nu. Een eigenwijze peuter, die zijn armpjes uitstrekt om gepakt te worden, die mij boos aankijkt wanneer hij onder zijn voeten krijgt, die de badkamer rondschuifelt met de bus scheerschuim in de ene hand en de rol toiletpapier in de andere (tenzij hij die al in het toilet heeft gekieperd). Een peuter die zijn handjes voor zijn ogen houdt, giechelend en gibberend, wachtend tot ik "Waar is Kleine Man? Kleine Maahààn?" zeg om dan schaterend tevoorschijn te komen. Een peuter die peutert aan de poten van Hond. Die zijn speelgoed wil leren zwemmen in de drinkbak van Hond. Die aanvalt op zijn bordje alsof hij al drie weken niet meer heeft gegeten. Die zijn hoofdje tegen mij aanvlijt wanneer hij moe begint te worden. Die mij 's morgens kirrend begroet als ik hem uit bed ga halen...

Het gaat snel... razendsnel...

09:15 Gepost door Hector en Fonzie in Feest | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-02-10

Stikstikstik

Een tijdje geleden vertelde ik al over mijn grootse projecten met de naaimachine. Sindsdien heb ik niet stil gezeten. Ik heb gefoefeld, gevloekt, gezucht, bewonderd en uitgedeeld.

Zoals u al kon zien, begon ik met bescheiden boodschappentasjes, die ik  uitdeelde aan al wie er één hebben wou. Toen ik die onder de knie had, stortte ik me op de babyslofjes. Ik maakte een testpaar, een paar om mijn eerste foutjes te verbeteren, een paar voor ons nieuwe Prutske en een paar voor de nieuwbakken baby van mijn boekhouder. Bij die laatste gooide ik ook nog een verzorgingszakje voor pampers en vochtige doekjes, een eenvoudig konijntje en een tasje om alles in de verpakken.

IMG_3089IMG_3109IMG_3107

 

 

 

 

Goed, de slofjes had ik ook onder de knie. Tijd dus voor weer iets nieuws, een stapje hoger op de moeilijkheidsladder. Driedimensionele knuffeldiertjes. Da's een mooie benaming voor knuffels met niet alleen een voor- en achterkant die aan elkaar worden gestikt, maar ook een onderkant voor de buik. Op die manier hebben mijn knuffels vier poten in plaats van twee. Ik maakte een dinosaurus van een oude badjas en een ijsbeer die vroeger de mouw was van een fleecevest. Nu, de meningen over die ijsbeer/mouw zijn verdeeld. Grote Man verwijst ernaar als "die kruising tussen een schaap en een nog te ontdekken maar al lang uitgestorven beest". Ik geef het toe. Het beest is wit en voorzien van alle anatomisch vereiste oren en poten, maar daar houdt de vergelijking met een ijsbeer op.

IMG_3111IMG_3113 

 

 

 

Maar uiteindelijk maakt dat allemaal niets uit, want Kleine Man gunt mijn knuffels geen blik waardig. Hij raakt ze ook enkel aan om ze weg te gooien wanneer ze zijn toegang tot zijn andere speelgoed blokkeren. Misschien dat Kleine Pruts er later meer aandacht voor zal hebben.

En toen stopte ik met de knuffels. Oude-kleding-recyclage is één ding, maar als de maaksels gewoon liggen rond te slingeren, is het ook verspilde moeite en stof.

Mijn laatste nieuwe project past helemaal in de tijd van het jaar. Voor ons dan toch. Volgende week wordt mijn kleine spruit alweer één jaar. Eén jaar! Snotmiljaar, wat gaat de tijd toch snel... Ik wilde hem aanvankelijk een kroon maken. Maar dat kleine monster wordt al wild als ik hem een muts op zijn hoofd plant. Ik moet dat altijd doen wanneer zijn armpjes veilig verstopt zitten in de mouwen van zijn nog te grote jas, want anders is de muts sneller van zijn hoofd dan erop. En zeg nu zelf, dan kan ik hem op zijn verjaardag toch geen irritante kroon op zijn hoofdje wringen hé. Dus maakte ik een verjaardagsslab. Of verjaardagsbavet zoals wij dat hier zeggen. In passant kreeg ik zo de kans om mijn naaiskills nog wat uit te breiden, want het moest een bavet worden met een biaislint rond. En zo geschiedde. Biais en ik, het zullen nooit de beste vrienden worden, maar gisterenavond, na heel wat gevloek en gepruts en geknip, was ik toch apetrots op mijn verjaardagsbavet!

IMG_3116

08:23 Gepost door Hector en Fonzie in Naaien | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |