05-03-10

Kleine Pruts

Deze week moesten we weer op controle bij de gynaecoloog. En o verrassing: ik kon weer terecht bij mijn vertrouwde dokter. Die was al terug na haar bevallingsverlof. Niks tegen haar vervangster, maar ik ga toch liever bij mijn vaste gyn.

Goed, met Kleine Pruts alles opperbest. Meer dan opperbest zelfs, want het lijkt dezelfde kant op te gaan als bij Kleine Man. Die mat bij zijn geboorte 55 cm en woog een goede 4 kg. Een klein beertje dus. En ook onze Kleine Pruts is nu aan een groeispurt begonnen, net zoals dat rond deze tijd bij Kleine Man het geval was. Op 25 weken een 34 cm en bijna een kilo zwaar. Een suikertest moet nagaan of dit te wijten is aan genetische factoren, dan wel aan zwangerschapsdiabetes. Ik ga ervan uit dat mijn aanleg om zware kinderen voort te brengen wel ergens in mijn of Grote Man's genen zal zitten en bereid me alvast voor op weer een enorme buik. Over de bevalling zelf denk ik nog niet te veel na. De gynaecoloog verzekerde me nog dat het niet is omdat het bij Kleine Man zo zwaar was, dat het ook dit keer zo zal zijn. Ook al omdat Kleine Man bij de geboorte een zogenaamd sterrekijkertje was en ook nog eens niet volledig ingedaald. Alle factoren dus om de bevalling tegen te werken. Hij zetten nog net zijn elleboogjes  en knietjes niet naar buiten. Maar eigenlijk maak ik me geen zorgen. We zullen wel zien. Valt het mee, tant mieux. Valt het tegen, tant pis. Het kleine ding zit erin en moet er binnen een goede drie maanden uit. One way or another... 

08:15 Gepost door Hector en Fonzie in Nummer 2 | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Sterrenkijker Oh? Ik wist niet dat Kleine Man ook een sterrenkijkertje was? 't Zijn krengen hé, die sterrenkijkers.

Gepost door: Vivache | 06-03-10

De commentaren zijn gesloten.