13-03-10

Opgepast: stilte!

Kindjes die spelen, maken lawaai. Iedereen weet dat. Niks om je zorgen over te maken. 't Is pas wanneer het stil wordt, dat je je moet haasten, want negen kansen op tien is er een drama op til.

Met dat fenomeen maakte ik een paar dagen geleden kennis. Ik zat aan tafel nog even iets te doen en Kleine Man speelde rustig op de grond. Wat met blokjes gooien, een torentje bouwen, eens kijken of er iets interessants op de salontafel lag. En plots realiseerde ik me dat het wel érg stil was. Onheilspellend stil. Een lichte paniek stak de kop op toen ik naar beneden keek, waar ik Kleine Man voor het laatst had gezien. En jawel hoor... Meneer had op het salontafeltje de pot handencrème gevonden. Zei ik al dat zijn fijne motoriek met sprongen tegelijk vooruit gaat? Awel, hij had ontdekt hoe hij de deksel van de pot kon schroeven. En wat een verrassing wachtte hem toen! Een héle pot vol interessante witte, vette crème... héérlijk om mee te spelen!

Resultaat: crème aan de vloer, crème aan zijn handen, crème in zijn haar, en crème over zijn hele tenue. Ah ja, want meneer had de helft van de pot aan de vloer gesmeerd en was er vervolgens gaan door schuifelen. Er liep een heel spoor ter breedte van zijn poep door de keuken.

Dit alles gebeurde op hooguit twee minuten tijd. Voor u mij ervan verdenkt dat ik mijn 1-jarige anderhalf uur lang alleen laat...

14:52 Gepost door Hector en Fonzie in Kinderstreken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

LOL! Heeeeerlijk om te lezen, dit soort verhalen! Ze zelf meemaken is een heel andere zaak... :-)

Gepost door: Marleen | 14-03-10

De commentaren zijn gesloten.