30-04-10

Open brief aan Trinny & Susannah

Geachte mevrouwen Trinny en Susannah,

 

Voor het geval dat u van plan zou zijn om in mijn contreien te komen zoeken naar fashion disasters, wil ik u alvast de moeite besparen en u vertellen dat u mij op straat niet hoeft tegen te houden om me onder mijn voeten te geven omwille van mijn totààl onverantwoorde outfit.

Ik wéét dat ik er affreus uitzie. Ik wéét dat zwangerschap geen reden, laat staan excuus is om eruit te zien als een slobbermie. Ik wéét dat er elegante "positiemode" op de markt is. En dat een dikke buik dus geen reden is om in goedkope sportbroeken (mét elastiek) uit de plaatselijke outlet store rond te hobbelen.

Maar laat ik u toch een paar argumenten in my defense voor de voeten gooien. Ja, ik draag tegenwoordig bijna uitsluitend voornoemde slobberbroeken mét elastiek en ik ben van plan om die de komende 6,5 week te blijven dragen. Omdat mijn zwangerschapsbroeken niet meer passen. Of ze zakken af, óf ze knellen, óf mijn buik/billen passen er niet meer in. In plaats van nieuwe zwangerschapsbroeken te gaan inslaan, koop ik dan liever een goedkope sportbroek, die ik achteraf zonder schaamte kan verder dragen. Zo heb ik bovendien al een outfit om mijn zwangerschapskilo's in te gaan verbranden in de fitness. En die elastiek. I know, not done, maar o zo gemakkelijk! En ik heb de broeken in alle kleuren van de regenboog, dus voor ieder bovenstuk heb ik de gepaste broek. Dat spreekt toch in mijn voordeel, of niet?

En ja, ik draag hoofdzakelijk sportschoenen. Omdat ik tegenwoordig rugpijn krijg van hakken. En geef nu toe, lieve Trinny en Susannah: hakken onder een sportbroek zijn toch ook geen zicht hé? En door het goede weer van de voorbije dagen ben ik beginnen op te zwellen. Mijn mooie schoenen knellen nu een beetje. En om met Hond te gaan wandelen zijn mijn sportschoenen ideaal. En voor u luidkeels begint te protesteren, zal ik u er nog bij vertellen dat het nóg erger kan! Want voor binnen een week of 2-3, wanneer ik zelf mijn veters niet meer knopen, heb ik überlelijke schoenen met velcro klaarliggen. Jaja, dat hoort u goed! Maar ik beloof dat ik die enkel in uiterste nood zal aantrekken. Als het koud weer is. Als het stilaan zomer wordt (en op voorwaarde dat ik niet té hard opblaas), dan zal ik mijn ballerina's met strikjes dragen. Die passen wel een beetje bij mijn slobberbroeken. 

Goed? 

08:53 Gepost door Hector en Fonzie in Zwangerschap | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-04-10

Opsinjoren

Zaterdag besloot ik gezellig mee te opsinjoren, of is het "op te sinjoren"? Enfin, ik deed dus mee aan opsinjoren. Aan watte? Aan opsinjoren: samen met de buren de straat proper maken, door voor je eigen deurtje te vegen. Letterlijk dan. Het was mooi weer, ik moet mijn nestdrang toch op de een of andere manier zien te kanaliseren en je krijgt er bovendien ook nog vier gratis geraniums, desgewenst met bloembak, bovenop. Wie zegt daar "nee" tegen?

Goed, ik besloot dus om blijk te geven van welwillende burgerzin en mee te kuisen. Ik schilderde het hout op onze gevel, plantte bloemen (zowel de gratis exemplaren als die uit den Brico), waste de ramen en de voordeur en zette mijn lenteschoonmaak verder in de tuin, waar ik de tuinstoelen en dito tafel ontdeed van hun groene winterlaag en spinnenwebben. 
Jammer genoeg bleek ik de enige in de straat te zijn die een gezamenlijk kuisbeurtje wel gezellig vond, want daar stond ik dan, moederziel alleen. De enige die ik zag was de buurman die even in zijn voordeur een sigaretje kwam roken en me bevreemdend aankeek, toen ik daar met borstel en verfpot en dikke buik op mijn ladder stond.

Vandaag, toen we met Hond gingen wandelen, viel me dan weer wel op dat bijna iedereen in de straat de gratis geraniums in zijn al even kosteloze bloembak heeft staan. Mooi is dat: gratis bloemen accepteren, maar niet even gezellig mee ramen lappen of de stoep vegen. Tsssss....

Maar mijn gevel ziet er nu tenminste zomerklaar uit! En mijn nestdrang is weer eventjes gestild.

19:28 Gepost door Hector en Fonzie in Trivia | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-04-10

Beco Revisited

De voorbije dagen en weken bracht ik weer uren achter elkaar door aan mijn naaimachine. Inderdaad, míjn naaimachine, want sinds ik drie weken geleden voor mijn verjaardag van Grote Man, mijn ouders en zus een super-de-luxe, hypergesofisticeerde, megastijlvolle en ongelooflijk polyvalente naaimachine kreeg, hoef ik het toestel van mijn moeder niet meer te martelen. 
De bevlieging van een paar maanden geleden, in de trant van "laat ik eens proberen of naaien iets voor mij is", is inmiddels uitgegroeid tot een echte hobby. In plaats van tv te kijken, zit ik nu 's avonds vaak aan mijn naaimachine.

Mijn nieuwe machine vergde in het begin wel wat studie. Ik worstelde me door de uitgebreide handleiding, had een half uur nodig om uit te vinden hoe ik de spoel moest winden en probeerde eerst de functies uit op enkele overschotjes, maar inmiddels zijn mijn Brother en ik beste vrienden.

En dan begon ik aan het project dat ik had laten liggen tot ik mijn nieuwe machine had. U weet misschien al dat wij de tevreden eigenaars zijn van een Beco Butterfly Babycarrier. Die wordt tegenwoordig weinig gebruikt omwille van De Dikke Buik, maar zodra Prutske ons gezinnetje heeft uitgebreid, zijn we wel van zin om er weer vaker op uit te trekken. Nu moet u ook weten dat de Beco niet bepaald goedkoop is. In ieder geval niet om er een tweede exemplaar van aan te schaffen. Maar wat die Amerikanen kunnen, dat kan ik ook. En dus ging ik aan het meten, rekenen en tekenen, aan het knippen, prutsen en naaien, tot dit het resultaat was (op de foto klikken om te vergroten):

IMG_3493IMG_3494

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de categorie "Het mag ook eens iets traditionelers zijn", maakte ik ook gordijntjes voor in Kleine Man zijn nieuwe kamer. Je zou denken: "gordijnen, pfffff, een rechthoekige lap stof en klaar, hoe moeilijk kan dat zijn?" Wel, moeilijker dan je denkt, ondervond ik. Vooral om ervoor te zorgen dat beide delen even lang zijn. Ik stikte op het ene gordijn het fronslint er ook achterstevoren op, maar na mijn eerste gevloek bleek dat dit het zo even goed marcheerde.

IMG_3488

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En ten slotte maakte ik nog een kleurpotlodenrol. Niet dat Kleine Man nu al urenlang zit te tekenen in een kleurboek, maar zo'n rol heeft geen vervaldatum en het was gewoon iets wat ik wilde uitproberen.

IMG_3491IMG_3492

08:50 Gepost door Hector en Fonzie in Naaien | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Nog meer zon, zee en een beetje strand

Vorige week waren we al in de buurt, deze zondag besloten we de omgeving nog wat verder te verkennen. We reden met de auto naar Breskens, waar we de auto achterlieten en de veerboot namen richting Vlissingen. We willen er namelijk van profiteren dat ik nog min of meer mobiel ben en dus nog kan genieten van het mooie weer. En 't is eens wat anders dan in je eigen achtertuin te zitten.

Aan de overkant wandelden we op een half uurtje over de wandeldijk naar Vlissingen. Heerlijk genieten van de zon, het gekrijs van de meeuwen, het geluid van de golven, de geur van zout water (een curiosum voor ons, stadsmensen) en natuurlijk wat gezonde beweging. Kleine Man genoot er ook duidelijk van, verborgen onder zijn zonnepetje en een laag zonnecrème van een halve centimeter dik.

Voor wie op een mooie lente- of zomerdag nog eens een uitstapje wil maken, is dit zeker een aanrader. Vlissingen is echt een schattig stadje met heel wat terrasjes (vol toeristen natuurlijk), de overtocht met de veerboot is eens wat anders en de wandeling naar het centrum loopt langs een paar weiden met schaapjes aan de ene kant en de zee aan de andere. Wat wil een mens nog meer?

IMG_3534IMG_3544IMG_3555

08:22 Gepost door Hector en Fonzie in Uitstapjes | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-04-10

Zon, zee en strand

Het was mooi weer zaterdag en mama wilde er wel nog even op uit trekken, vóór ze helemaal op een gestrande walvis zou gaan lijken. We stampten dus de auto vol met Kleine Man-spullen en reden naar de Nederlandse kust, waar vrienden van ons al een paar jaar in het voorjaar een caravan hebben staan. De wind mocht dan wel verraderlijk koud zijn, maar toch konden we heerlijk genieten van de wandeling, de zon, de gezonde zeelucht en een warme chocomelk met veel slagroom. Kleine Man amuseerde zich dan weer met het kindje van onze vrienden, dat even oud is als hij (en met diens speelgoed). 

IMG_3443IMG_3454IMG_3460IMG_3465

08:05 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-04-10

Zotte stoten

De laatste zotte stoot van Kleine Man heb ik nog niet gezien, denk ik zo. Ik had mijn berichtje van gisteren nog niet goed geschreven, of ik moest alweer een gevecht leveren met een in-bed-rondstuiterende Kleine Man. Nadat ik hem voor de tachtigste keer terug op zijn rugje had gelegd, vond ik het wel welletjes geweest en liet ik hem dan maar rechtop zittend en luidkeels protesterend achter. Het protest hield al snel op en ging over in vrolijk getater tegen Bruno, zijn beertje. Uiteindelijk werd het stil. Toen het een half uurtje rustig was, nam ik aan dat het wel veilig zou zijn om een stilletjes te gaan piepen en hem toe te dekken. 
U raadt nóóit hoe ik hem aantrof. Blijkbaar was hij rechtop zittend in slaap gevallen. Hij was voorover gezakt en lag nu dubbelgevouwen als een pannenkoek, met zijn neus op zijn knieën te slapen. Uit dat pakketje stak nog net een armpje en een oortje van Bruno. De hele positie zag er allesbehalve comfortabel uit, maar was dat blijkbaar wel, want hij lag heerlijk te snurken en gaf zelfs geen krimp toen ik de Kleine Man-pannenkoek openvouwde en hem in een normale positie, namelijk op zijn rug, placeerde. Meneer snurkte lustig verder en draaide zich enkel wat meer op zijn zij. 

En u, welke zotte stoten hebt u al meegemaakt met uw kroost?

08:19 Gepost door Hector en Fonzie in Rare toestanden | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-04-10

Slapen

Kleine Man wil de laatste dagen niet meer gaan slapen. Hij. Wil. Niet! We hebben zijn beduurtje al een beetje verlaat, omdat het met de uursverandering buiten nog zo licht is, maar ook dat brengt blijkbaar niet echt zoden aan de dijk.
Van zodra zijn hoofdje de matras raakt, veert hij terug recht tot zit en nog voor je "wel, potverdorie" kunt zeggen, staat hij alweer op zijn beentjes te blèren. Waar hij overdag nog met veel misbaar kreunt en steunt en wriemelt en doet om op zijn voetjes te gaan staan, onder het slaken van "zie je hoeveel moeite ik doe"-kreetjes, zit er bij het slapengaan precies een springveer in zijn kont. Ik kan mijn rug niet draaien of hij staat alweer met zijn tut te zwaaien (hé, dat rijmt). Maar de aanhouder wint. En aangezien mama en papa hier ook gesteld zijn op hun avondrust en quality time, zullen wij de aanhouders en dus de winnaars zijn. Nu dat nog duidelijk maken aan Kleine Man...

19:10 Gepost door Hector en Fonzie in Kinderstreken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-04-10

Pasen

Met het risico om één van de zovelen te zijn vandaag: Kleine Man zoekt paaseitjes in de tuin bij de onthaalmoeder:

IMG_3434IMG_3436IMG_3438IMG_3439

14:07 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-04-10

Nieuwe schoenen

Kleine Man kreeg vandaag nieuwe schoenen. Het eerste paar was én versleten - hoewel hij nog niet eens zelfstandig kan lopen - én te klein. De laatste tijd had hij regelmatig een blaartje en rode plekjes op zijn voeten en dat is natuurlijk allesbehalve interessant als je een kindje wil leren lopen.

Maar mensen toch, wat kost dat veel, kinderschoenen! Ik wilde hem aanvankelijk nieuwe schoentjes en alvast sandaaltjes kopen, maar bij het zien van de prijzen besloot ik wijselijk om het voorlopig bij schoenen te houden. Het weer ziet er voorlopig trouwens toch nog niet sandaalvaardig uit. 

Waar let ik zoal op als ik schoenen voor Kleine Man ga kopen? Mijn eerste criterium is dat ze stevig moeten zijn. Het verschil als hij loopt op kousenvoeten en op schoenen is enorm. Met schoenen aan staat hij duidelijk veel steviger op zijn benen. De tweede vereiste is dat zowel de binnen- als de buitenkant van leder moeten zijn. Kleine Man heeft nogal wat last van zweetvoeten, en dan zit je natuurlijk niet beter dan met een lederen binnenkant. Dat perkt de keuze al meteen serieus in, want je zou ervan versteld staan hoeveel schoenen een stoffen binnenwerk hebben. En ten slotte moeten de schoenen een stevige maar tegelijk ook soepele zool hebben die zijn voeten ondersteunt maar tegelijk ook genoeg bewegingsruimte geeft. 

Uiteindelijk werden het schoentjes in maat 21 van Kipling. Niet dat het merk zo belangrijk is voor mij, maar na een eerste selectie voldeden uiteindelijk maar drie paar aan al mijn criteria en daarvan kwam het Kipling-paar als winnaar uit de bus. En zo kan mijn Kleine Man er dus weer voor even tegen. En shoppen voor schoentjes voor Kleine Man is bijna net zo leuk als shoppen voor schoenen voor mezelf!

19:30 Gepost door Hector en Fonzie in Trivia | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |