05-04-10

Slapen

Kleine Man wil de laatste dagen niet meer gaan slapen. Hij. Wil. Niet! We hebben zijn beduurtje al een beetje verlaat, omdat het met de uursverandering buiten nog zo licht is, maar ook dat brengt blijkbaar niet echt zoden aan de dijk.
Van zodra zijn hoofdje de matras raakt, veert hij terug recht tot zit en nog voor je "wel, potverdorie" kunt zeggen, staat hij alweer op zijn beentjes te blèren. Waar hij overdag nog met veel misbaar kreunt en steunt en wriemelt en doet om op zijn voetjes te gaan staan, onder het slaken van "zie je hoeveel moeite ik doe"-kreetjes, zit er bij het slapengaan precies een springveer in zijn kont. Ik kan mijn rug niet draaien of hij staat alweer met zijn tut te zwaaien (hé, dat rijmt). Maar de aanhouder wint. En aangezien mama en papa hier ook gesteld zijn op hun avondrust en quality time, zullen wij de aanhouders en dus de winnaars zijn. Nu dat nog duidelijk maken aan Kleine Man...

19:10 Gepost door Hector en Fonzie in Kinderstreken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-03-10

Opgepast: stilte!

Kindjes die spelen, maken lawaai. Iedereen weet dat. Niks om je zorgen over te maken. 't Is pas wanneer het stil wordt, dat je je moet haasten, want negen kansen op tien is er een drama op til.

Met dat fenomeen maakte ik een paar dagen geleden kennis. Ik zat aan tafel nog even iets te doen en Kleine Man speelde rustig op de grond. Wat met blokjes gooien, een torentje bouwen, eens kijken of er iets interessants op de salontafel lag. En plots realiseerde ik me dat het wel érg stil was. Onheilspellend stil. Een lichte paniek stak de kop op toen ik naar beneden keek, waar ik Kleine Man voor het laatst had gezien. En jawel hoor... Meneer had op het salontafeltje de pot handencrème gevonden. Zei ik al dat zijn fijne motoriek met sprongen tegelijk vooruit gaat? Awel, hij had ontdekt hoe hij de deksel van de pot kon schroeven. En wat een verrassing wachtte hem toen! Een héle pot vol interessante witte, vette crème... héérlijk om mee te spelen!

Resultaat: crème aan de vloer, crème aan zijn handen, crème in zijn haar, en crème over zijn hele tenue. Ah ja, want meneer had de helft van de pot aan de vloer gesmeerd en was er vervolgens gaan door schuifelen. Er liep een heel spoor ter breedte van zijn poep door de keuken.

Dit alles gebeurde op hooguit twee minuten tijd. Voor u mij ervan verdenkt dat ik mijn 1-jarige anderhalf uur lang alleen laat...

14:52 Gepost door Hector en Fonzie in Kinderstreken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |