19-04-10

Beco Revisited

De voorbije dagen en weken bracht ik weer uren achter elkaar door aan mijn naaimachine. Inderdaad, míjn naaimachine, want sinds ik drie weken geleden voor mijn verjaardag van Grote Man, mijn ouders en zus een super-de-luxe, hypergesofisticeerde, megastijlvolle en ongelooflijk polyvalente naaimachine kreeg, hoef ik het toestel van mijn moeder niet meer te martelen. 
De bevlieging van een paar maanden geleden, in de trant van "laat ik eens proberen of naaien iets voor mij is", is inmiddels uitgegroeid tot een echte hobby. In plaats van tv te kijken, zit ik nu 's avonds vaak aan mijn naaimachine.

Mijn nieuwe machine vergde in het begin wel wat studie. Ik worstelde me door de uitgebreide handleiding, had een half uur nodig om uit te vinden hoe ik de spoel moest winden en probeerde eerst de functies uit op enkele overschotjes, maar inmiddels zijn mijn Brother en ik beste vrienden.

En dan begon ik aan het project dat ik had laten liggen tot ik mijn nieuwe machine had. U weet misschien al dat wij de tevreden eigenaars zijn van een Beco Butterfly Babycarrier. Die wordt tegenwoordig weinig gebruikt omwille van De Dikke Buik, maar zodra Prutske ons gezinnetje heeft uitgebreid, zijn we wel van zin om er weer vaker op uit te trekken. Nu moet u ook weten dat de Beco niet bepaald goedkoop is. In ieder geval niet om er een tweede exemplaar van aan te schaffen. Maar wat die Amerikanen kunnen, dat kan ik ook. En dus ging ik aan het meten, rekenen en tekenen, aan het knippen, prutsen en naaien, tot dit het resultaat was (op de foto klikken om te vergroten):

IMG_3493IMG_3494

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de categorie "Het mag ook eens iets traditionelers zijn", maakte ik ook gordijntjes voor in Kleine Man zijn nieuwe kamer. Je zou denken: "gordijnen, pfffff, een rechthoekige lap stof en klaar, hoe moeilijk kan dat zijn?" Wel, moeilijker dan je denkt, ondervond ik. Vooral om ervoor te zorgen dat beide delen even lang zijn. Ik stikte op het ene gordijn het fronslint er ook achterstevoren op, maar na mijn eerste gevloek bleek dat dit het zo even goed marcheerde.

IMG_3488

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En ten slotte maakte ik nog een kleurpotlodenrol. Niet dat Kleine Man nu al urenlang zit te tekenen in een kleurboek, maar zo'n rol heeft geen vervaldatum en het was gewoon iets wat ik wilde uitproberen.

IMG_3491IMG_3492

08:50 Gepost door Hector en Fonzie in Naaien | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-03-10

Naaiprojecten

Hallo lieve lezertjes! U hebt weer lang moeten wachten op een nieuwe post van mijnentwege. Dit keer ligt de reden niet bij mijn persoon, maar bij de fantastische skynetblogs, die mij twee weken lang de toegang tot mijn eigen blog ontzegden. Tssss.

Goed, waar hield ik me de laatste tijd mee bezig? Wel, met mijn naaimachine. Of liever: de naaimachine van mijn allerliefste mammie, want zelf heb ik er geen. Waarvoor mijn oprechte dank, mammie! Ik wil je even laten weten dat ik door mijn eigen onnadenkende onkunde al een naald of 4 kapot heb gekregen. Maar geen nood: ik heb er nieuwe gekocht. Ik probeer je machien ook in één stuk, zonder brokken, terug te geven...

Bon, ik stikte dus heel wat af de laatste tijd. Een klein overzichtje:

Een paar sjakosjen/sjakosjjes:

IMG_3232 IMG_3233

 

 

 

 

 

Twee salopetjes voor Kleine Man:

IMG_3215 IMG_3217

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Twee broekjes voor Kleine Man:

IMG_3236 IMG_3235

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan nog een giletje/bodywarmertje voor mijn kleine spruit. Kwestie van voorzien te zijn voor de lente.

Waar ik mijn stoffen haalde? Wel, bij de Gifi, tegen -70%. Bij de gordijnstoffen van Ikea. Een oude broek die ik kreeg van de onthaalmoeder om er iets mee te maken. Een oude fleecetrui van mijn zus (voor het giletje - niet afgebeeld wegens rond het lijfje van Kleine Man, die bij de onthaalmoeder is).

De patronen haalde ik gratis van het internet (voor de sjakosjen) en betalend bij Veritas (Burda). Het giletje tekende ik gewoon na van een bestaand model van Kleine Man.

En zo voorzie ik mezelf van goedkope tassen en aangenaam tijdverdrijf en mijn zoontje van broekjes voor de lente/zomer. 
Wie ook interesse heeft om zich van zijn creatieve kant te laten zien: al bovenstaande modellen waren poepsimpel. Als ik het kan, dan kunt u het zeker! Pik het naaimachien van uw moeder, vraag tijdens het pikken ook meteen een kleine introductieles "Hoe gebruik ik een naaimachien?", begin met iets simpels en ga ervoor!

08:19 Gepost door Hector en Fonzie in Naaien | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-02-10

Stikstikstik

Een tijdje geleden vertelde ik al over mijn grootse projecten met de naaimachine. Sindsdien heb ik niet stil gezeten. Ik heb gefoefeld, gevloekt, gezucht, bewonderd en uitgedeeld.

Zoals u al kon zien, begon ik met bescheiden boodschappentasjes, die ik  uitdeelde aan al wie er één hebben wou. Toen ik die onder de knie had, stortte ik me op de babyslofjes. Ik maakte een testpaar, een paar om mijn eerste foutjes te verbeteren, een paar voor ons nieuwe Prutske en een paar voor de nieuwbakken baby van mijn boekhouder. Bij die laatste gooide ik ook nog een verzorgingszakje voor pampers en vochtige doekjes, een eenvoudig konijntje en een tasje om alles in de verpakken.

IMG_3089IMG_3109IMG_3107

 

 

 

 

Goed, de slofjes had ik ook onder de knie. Tijd dus voor weer iets nieuws, een stapje hoger op de moeilijkheidsladder. Driedimensionele knuffeldiertjes. Da's een mooie benaming voor knuffels met niet alleen een voor- en achterkant die aan elkaar worden gestikt, maar ook een onderkant voor de buik. Op die manier hebben mijn knuffels vier poten in plaats van twee. Ik maakte een dinosaurus van een oude badjas en een ijsbeer die vroeger de mouw was van een fleecevest. Nu, de meningen over die ijsbeer/mouw zijn verdeeld. Grote Man verwijst ernaar als "die kruising tussen een schaap en een nog te ontdekken maar al lang uitgestorven beest". Ik geef het toe. Het beest is wit en voorzien van alle anatomisch vereiste oren en poten, maar daar houdt de vergelijking met een ijsbeer op.

IMG_3111IMG_3113 

 

 

 

Maar uiteindelijk maakt dat allemaal niets uit, want Kleine Man gunt mijn knuffels geen blik waardig. Hij raakt ze ook enkel aan om ze weg te gooien wanneer ze zijn toegang tot zijn andere speelgoed blokkeren. Misschien dat Kleine Pruts er later meer aandacht voor zal hebben.

En toen stopte ik met de knuffels. Oude-kleding-recyclage is één ding, maar als de maaksels gewoon liggen rond te slingeren, is het ook verspilde moeite en stof.

Mijn laatste nieuwe project past helemaal in de tijd van het jaar. Voor ons dan toch. Volgende week wordt mijn kleine spruit alweer één jaar. Eén jaar! Snotmiljaar, wat gaat de tijd toch snel... Ik wilde hem aanvankelijk een kroon maken. Maar dat kleine monster wordt al wild als ik hem een muts op zijn hoofd plant. Ik moet dat altijd doen wanneer zijn armpjes veilig verstopt zitten in de mouwen van zijn nog te grote jas, want anders is de muts sneller van zijn hoofd dan erop. En zeg nu zelf, dan kan ik hem op zijn verjaardag toch geen irritante kroon op zijn hoofdje wringen hé. Dus maakte ik een verjaardagsslab. Of verjaardagsbavet zoals wij dat hier zeggen. In passant kreeg ik zo de kans om mijn naaiskills nog wat uit te breiden, want het moest een bavet worden met een biaislint rond. En zo geschiedde. Biais en ik, het zullen nooit de beste vrienden worden, maar gisterenavond, na heel wat gevloek en gepruts en geknip, was ik toch apetrots op mijn verjaardagsbavet!

IMG_3116

08:23 Gepost door Hector en Fonzie in Naaien | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-01-10

Grootse projecten

Vandaag wilde ik me even bezighouden met een initiatie naaien. Ik loop al enige tijd met het idee rond dat ik eens "iets" wil naaien. Eerste nadeel: ik heb geen naaimachine. Mijn moeder gelukkig wel, dus mocht ik het hare wel lenen. Tweede nadeel: ik kan niet naaien. Ik moet telkens vragen hoe dat machien ook alweer werkt. Maar wie niet waagt, niet wint en oefening baart kunst en meer van die clichés, dus ik waagde het er toch op.
Wat heb je nodig om te naaien? Een naaimachine dus. Check. Stof. Ik wilde in al mijn onkunde geen dure stof verspillen, dus gebruikte ik wat oude lakens. Check dus. Naaikennis. Euh... (maar zie bovenstaande clichés).
Gisteren begon ik met een gevuld konijn. Een knuffelkonijn uit stof, geen konijn met pruimen in de pot welteverstaan. Zal ik u mijn beginnersfouten opnoemen? Ik naaide de achterkant er achterstevoren op, zodat de staart aan de binnenkant zat. En ik naaide te dicht bij de rand, zodat de helft van de naden weer openging. Maar voor de rest was ik best tevreden met mijn konijn.
Vanmorgen wilde ik een boodschappentas maken. Ook al van een oud beddenlaken. Behalve dat ik de linkerkant van de tas per ongeluk vastnaaide onder het handvat, lukte dit ook nog wel. Morgen probeer ik het nog eens, de minpuntjes van vandaag in gedachten houdend voor de Boodschappentas Versie 2.0.

IMG_3077IMG_3078

 

 

 

 

 

 

 

Maar ik ben niet de enige met grootse projecten. Kleine Man zit ook vol ondernemingsdrang. Vandaag en morgen is hij onverwachts thuis omdat de onthaalmoeder ziek is geworden en hij koos speciaal vandaag uit om te gaan kruipen. Jawel, HIJ KRUIPT! Enfin, niet helemaal. Hij doet aan poepschuiverij. Niet echt kruipen dus, maar het resultaat is hetzelfde: ik moet constant achter hem aan hollen en kan hem geen seconde uit het oog verliezen of hij schuift naar waar hij niet mag komen. De stopcontacten, slapende Hond in zijn mand, het snoer van de naaimachine en de staande lamp. Morgen toch maar eens naar de babywinkel om het huis eindelijk te babyproofen, want naast poepschuiven begint hij zich nu ook overal aan op te trekken. Ik denk dat hij zijn eerste verjaardag niet wil vieren als baby, maar als grote Kleine Man...

14:41 Gepost door Hector en Fonzie in Naaien | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |