12-12-09

Beestjes

Er zitten beestjes bij ons in huis. Geen vlooien godzijdank, eerder darmbeestjes. Zowel Kleine als Grote Man hebben er last van.
Bij Kleine Man kan ik het nauwelijks bijhouden, die vuile kleertjes. Hele verpakkingen natte doekjes heb ik er de voorbije dagen al doorgejaagd. Iedere dag moet ik body'tjes wassen. Dikke lagen kaka heb ik al van achter zijn oren en onder zijn oksels geschraapt. Gelukkig is hij niet echt ziek. Een beetje plattekes misschien en af en toe wat zeurderig, maar daar houdt het bij op. Als ik morgen nog altijd rondspetterende afvoerstoffen moet opkuisen, ga ik toch eens bij de dokter langs. 
Die tip van de glycerinesuppo's ken ik trouwens ook. Ik gebruikte ze toen Kleine Man door de overschakeling op vast voedsel niet goed naar het toilet (nu ja, pamper) kon. Werkt inderdaad bliksemsnel. Maar als ik hem er nu een zou geven, wil ik niet weten waar dat moet eindigen. Hij is namelijk niet verstopt, integendeel!
En nu is Grote Man ook geveld. Bij hem situeert het ongemak zich - voorlopig - nog in de maagstreek, waardoor hij in de andere richting boven de pot hangt. Ik weet niet hoe het met uw mannen is gesteld, lieve lezeressen, maar mijn exemplaar is van het type dat meteen doodziek is en kreunend en zielig in de zetel hangt. Onlangs was ik er met mijn moeder en de onthaalmoeder nog over bezig en ook daar hetzelfde liedje: je zit nog liever met een ziek kind dan met een zieke man.
De enige die springlevend is, ben ik, ondanks mijn Mexicaanse griepspuit. Ik voel me zelfs beter dan ik me de voorbije weken heb gevoeld. Tant mieux natuurlijk.
En nu maar hopen dat die beestjes hier snel weer weg zijn. En dat ze niet overzetten op Hond. Want dan doe ik de hele dag niets anders dan onwelriekende plassen opkuisen. Wie daar geen last van zijn maag van krijgt, verdient een medaille.

Tot slot nog een antwoord op jullie vragen. Wil er iemand een gokje wagen op het geslacht van ons Prutske? Het definitieve antwoord volgt binnen een paar weken, als we 100% zeker zijn. Ik ben immers nog maar 14 weken ver. Normaal te vroeg om al iets te kunnen zien, maar de gynaecoloog was toch vrij zeker.
En hoe we Prutske dan gaan noemen? Daar moet ik nog even over nadenken. Ik heb nog 6 maanden om een naam te bedenken (zowel de officiële als de blogvariant).

10:47 Gepost door Hector en Fonzie in Ziek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-12-09

Ontploft

't Was een tijdje geleden, meer bepaald uit de borstvoedingsperiode, maar gisteren hadden we nog eens prijs. Kleine Man had een pamperexplosie. Hij zat al de hele ochtend slecht in zijn vel: zeuren, niks was goed, enfin: u kent dat wel. De onthaalmoeder had ook nog geen enkele kakapamper moeten verschonen. En dan 's middags: kaboem! De stop schoot eruit en Kleine Man ontplofte. De kaka hing tot in zijn nek. Zijn body'tje zag eruit alsof hij helemaal geen pamper had aangehad. En plots kon hij weer lachen.
Helemaal goed zit het intussen nog niet. Hij is nog ontzettend zeurderig, wil de hele tijd gepakt worden, maar als ik hem dan in mijn armen heb, spartelt hij om te ontsnappen. Hij wil ook niet eten (en dat is bij ons vreetzwijntje echt uitzonderlijk), maar gelukkig heeft hij geen koorts. Voorlopig zien we het dus nog maar even aan.

Intussen ben ikzelf ingeënt tegen dat zwarte beest namens de Mexicaanse griep. Net toen de paniek en het hele gedoe een beetje waren gekalmeerd, stond er deze week weer in de krant dat er een aantal zwangere vrouwen is gestorven aan de gevolgen van de Mexicaanse griep. Toch maar een inenting dus. Ik hoef gelukkig niet op een overvolle trein tussen allemaal hoestende en snotterende viezerds te zitten, of op een bureau vol zieke collega's waar de bacillen door de airco de hele dag lang over en weer worden gepompt, maar ik neem toch liever geen risico's. Een prikje dus. De dokter zei dat ze nog niemand had gehoord die er last van had gehad, maar de mensen die ik ken en die zich hebben laten inenten, hebben wel stuk voor stuk een zere arm en griepverschijnselen gekregen. We zullen dus wel zien...

En hoe is het intussen nog met Prutske? Wel, uitstekend, dankuwel. Groeit als kool, zwaait op de echo's altijd vrolijk naar mama en pappa en toonde vorige week zelfs al of het een broertje dan wel een zusje wordt voor onze Kleine Man...

10:46 Gepost door Hector en Fonzie in Ziek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |